Nadat we deze boerderij in 2001 hadden gekocht was er veel werk aan de winkel en tot vandaag nog steeds. De vele oude stalletjes werden afgebroken en op die plaats bouwden we ons nieuwe woonhuis.

Samen met onze bordercollie en onze paarden hebben we in Opscheumer een fijne ruime en zeer rustige plek gevonden.

Het oude woonhuis heeft een toeristische bestemming en dus hebben we het verder uitgebreid als B&B / vakantie-appartement.

We hebben plezier in het ontmoeten van steeds weer nieuwe gasten en het is een prettig weerzien als gasten terugkeren, sommige al voor de achtste keer. U kunt rechtstreeks boeken via Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

After we bought this farm in 2001, there was a lot of work to be done ,until today. The many old stalls were demolished and in that place we built our new home.
Together with our border collie and our horses, we found a nice spacious and very quiet place in Opscheumer.
The old house has a tourist destination and so we have further expanded it as a B & B / holiday apartments.
We enjoy meeting new guests over and over again and it is a pleasant reunion when guests return, some came already for the eighth time. You can book directly by  Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

familie

 

(Zondagochtend in) Opscheumer

op de grens van zomer en herfst, van buiten naar binnen
kuiert de dichter hier, op zoek naar woorden en zinnen

hier sprokkelt hij indrukken die bewust maken van het leven
als plotselinge sprankjes zonneschijn die worden gegeven

want in verborgen hoekjes is hier zóveel moois te zien:
een holle weg, een handvol huizen, ik denk ’n stuk of tien,

dromerige vergezichten, knoestige eiken, een koe in het gras
hier kun je je hart ophalen aan wat ooit vanzelfsprekend was

zwijgend dompel ik mij onder in deze landelijke sfeer
alledaagse beslommeringen staan even stop, zonder meer

in dit betoverend vlekje vol met lang bewaarde geheimen
is het licht wat grijzig, wat mistig, het wil alles aaneenlijmen

in deze sfeer past het om niet te praten maar te luisteren
naar de bomen die zachtjes over geborgenheid fluisteren

op deze stille ochtend besef ik, het blijft niet bij deze ene keer
wanneer ik verlang naar puurheid en warmte kom ik gewoon weer

© Peter Crombach, Ransdaal